شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 14584

چو آسانت نشد دشوار بنشین/ چو افتادی در این دشوار دیگر

از صحبت من با تو، برخاست بسی فتنه/ دیوانه چو بنشیند با مست بود غوغا

چو پر داریم، پیراهن نخواهیم/ چو گندم می‌دهند ارزن نخواهیم

چو حافظ در قناعت کوش و از دنیای دون بگذر / که یک جو منّت دونان، دوصد من زر نمی‌ارزد

همچو چنگم سر تسلیم و ارادت در پیش/ تو به هر ضرب که خواهی بزن و بنوازم

از دیده گر سرشک چو باران چکد، رواست/ کاندر غمت چو برق بشد روزگار عمر

چون شبنم اوفتاده بُدم پیش آفتاب/ مهرم به جان رسید و به عیوق برشدم

تیرگی ملک تنم رنجه کرد/ رنگم از آن روی بدین‌سان پرید

پیوسته خستۀ غم یارم چه‌سان کنم؟/ در عشق آن نگار فگارم چه‌سان کنم؟

به‌سان کوه گران جنبشم به راه هدی/ به‌سان گوی سبکْ گردشم به کوی ضلال

وزان پس دلیران افراسیاب/ برفتند بر سان کشتی بر آب

از سراپای سراپا سوزان/ شعله سان سینه فروزان تا کی؟