شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس نهم: موازنه و ترصیع | آزمون شماره 28498

دل بسته‌ی هواست گزیند ره هوا / تن بنده‌ی دل آمد و با دل همی‌رود

ساقیا برخیز و در ده جام را / خاک بر سر کن غم ایام را

نشاط من از عیش کم‌تر نشد / امید من از عمر کوته نبود

به خطا خاطرت کژی نگرفت / از جفا خاطرت غبار نداشت

الهی! نور دیدۀ آشنایانی، روز دولت عارفانی. آسایش سینۀ محبّانی و نهایت همّت قاصدانی، نه به چیزی مانی تا گویم که چنانی آنی که خود گفتی و چنان‌که گفتی آنی.

ندانستم نامه خطّ شماست یا نافۀ مشک ختا. نگارخانۀ چین است یا نگارخانۀ عنبرین. ایام هجر است و لیالی بی‌فجر.

عقل گفت: گشایندۀ در فهمم، زدایندۀ رنگ وهمم، پابستۀ تکلیفاتم، شایستۀ تشریفاتم. عشق گفت: دیوانۀ جرعۀ ذوقم، برآورندۀ شوقم، زلف محبت را شانه‌ام.

مراتب میان اصحاب مروّت و ارباب همّت، متنازع است. هر که‏ نفس شریف دارد خویشتن را از محلّ وضیع به منزلت رفیع می‏رساند، و هر که را راى ضعیف و عقل سخیف است، از درجت عالی به رتبت خامل گراید.

این لطایف کز لب لعل تو من گفتم که گفت / وین تطاول کز سر زلف تو من دیدم که دید

شاکر نعمت به هر مقام که بودیم / داعی دولت به هر طریق که هستیم

بری ذاتش از تهمت ضدّ و جنس / غنی ملکش از طاعت جنّ  و انس

هم تویی اصل وجود و عدمم / هم تویی سود و زیانم ای عشق

ج، د، ب، الف

ب، د، ج، الف

ج، الف، د، ب

ب، ج، د، الف

دو

سه

چهار

پنج