شرکت در آزمون آنلاین
علوم و فنون ادبی 2
-
درس دوازدهم : کنایه
| آزمون شماره 11717
در شعر زیر کدام عبارت، کنایی است؟
«بینوایان را به برگ سبز گاهی یاد کن / چون ز نیرنگ جهان خرج خزان خواهی شدن»
معنای کدام عبارت کنایی به درستی در مقابل آن نوشته نشده است؟
ترتیب توالی ابیات به لحاظ دارا بودن آرایههای «مجاز - تشخیص - کنایه – تشبیه» به کدام شکل صحیح است؟
الف) چو فرهاد از غم شیرین ز بهر دوست میمیرم / که این لیلی به هر جانب چو مجنون کشتگان دارد
ب) آن به که ذخیره از سخنپردازم / وز جان به لب رسیده لب بردوزم
ج) تا زدم ساغری ز بوی دلم / مست شد باده، در درون غلتید
د) شهری است به هم یار و من یکه تنها / ای دل به تو باکی نه که پاکست حسابت
ترتیب توالی ابیات به لحاظ داشتن آرایههای «تشبیه - استعاره - مجاز - کنایه» در کدام گزینه درست آمده است؟ (یک بیت اضافی است.)
الف) طبیب عشق منم باده ده که این معجون / فراغت آرد و اندیشه خطا ببرد
ب) به سر سبز تو ای سرو که گر خاک شوم / ناز از سر بنه و سایه بر این خاک انداز
ج) تدبیر این یاران عاشق نیز خون است / زین حلقه هرکس بیم جان دارد برون است
د) به هوای لب شیرین دهنان چند کنی / جوهر روح به یاقوت مذاب آلوده
ه_) گو نام ما ز یاد به عمدا چه میبری / خود آید آن که یاد نیاری ز نام ما
مفاهیم کنایی مشخصشده در معانی «آشکار کردن _ عاشق شدن _ خوشسخنی _ بیقراری» بهترتیب در کدام ابیات آمده است؟
الف) مرا دانه دل بر آتش فتاده است / از آن نعره من چنین خوش فتاده است
ب) هم خود ز روی کرم برداشت پرده و گفت / ای پاسبان تو برو خاقانیا تو درآ
ج) گه گهی آن شکرفشان سرکه فشان ز لب شدی / گرم جگر شدم ز تب سرکه فشان من کجا
د) به تو در گریخت خاقانی و دل فشاند بر تو / اگرش قبول کردی خبری فرست ما را
