شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دهم : سبک شناسی قرن های 10 و 11 (سبک هندی) | آزمون شماره 15590

رسم بد عهدی ایام چو دید ابر بهار / گریه‌اش بر سمن و سنبل و نسرین آمد (حسن تعلیل)

ز بخت خویش عدوی تو دل‌شکسته بود / پر عقاب شد آری بلای جان عقاب (تمثیل)

در بلای سخت سالک جلوه نیکوتر کند / بهر جولان نهنگ امواج طوفانی خوش است (اسلوب معادله)

شیرین به جوی شیر بر آمیخت چون شکر / خسرو دلش خوش است که بزم وصال از اوست (حس‌آمیزی)

درنمی‌گیرد نیاز و ناز ما با حسن دوست/ خرم آن کز نازنینان بخت برخوردار داشت

تو از آن خلوت یکتا چه خبر خواهی داشت/ گر شوی حلقه‌ که چشم آن‌ سوی در خواهی داشت

قدم شمرده نهد عقل در قلمرو عشق/ ز سنگلاخ، خطرهاست شیشه‌باران را

نزاکت بین که سَروش می‌شود مانند شاخ گل/  به نازک‌ جنبشی از باد گاهی راست گاهی کج

بینابین، مصنوع، ‌ساده

بینابین، ساده، مصنوع

مصنوع، بینابین، ساده

ساده، مصنوع، بینابین