شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 19388

همچو ابر از چشم گوهربار خویش / گوهرافشان شد ز هجر یار خویش

سخن به دانش گویند پایگه گیرد / وگرنه طوطی و شارک چو آدمی گویاست

دل همچو سنگت ای دوست به آب چشم سعدی / عجب است اگر نگردد که بگردد آسیابی

در گلستان چشمم ز چه رو همیشه باز است؟ / به امید آن‌که شاید تو به چشم من درآیی

به جان پیر خرابات و حقّ صحبت او / که نیست در سر من جز هوای خدمت او

بهشت اگرچه نه جای گناهکاران است / بیار باده که مستظهرم به همّت او

چراغ صاعقه آن سحاب روشن باد / که زد به خرمن ما آتش محبّت او

بر آستانه میخانه گر سری بینی / مزن به پای که معلوم نیست نیّت او