شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 9695

پ، ت

ت، الف

الف، ب

پ، ب

توانگری، صدرنشین، پست فطرت

خردمندان، پرخاشجو، تلفنچی

فروزانفر، هواداری، تنگدستی

پذیرایی، سرفرازی، پرده‌در

مکن دل چو آهن مران از لقایش

چه کند چرخ فلک را چه کند عالم شک را

بر دست من نه جام جان ای دستگیر عاشقان

مکان‌ها بی مکان گردد زمین‌ها جمله کان گردد

درنگ‌های میان هر پایه یا رکن، مرز پایه‌های آوایی را به ما نشان می‌دهند.

پیِ هم قرارگرفتن پایه‌های آوایی و درنگ‌ها، آهنگی را در خوانش بیت‌ها پدید می‌آورد.

وزن شعر در حقیقت حاصل چینش منظم پایه‌های آوایی یا ارکان عروضی است.

کلام منظوم یا شعر که آهنگین و موسیقایی است، پایه‌ها و پاره‌های آوایی موزون دارد.

کاشکی پرده برافتادی از آن منظر حسن

دو چشم از ناز در پیشت فراغ از حال درویشت:

تا مرا با نقش رویش آشنایی اوفتاد:

ساقی بیار آن جام می مطرب بیار آن ساز را: