شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 1: هستی و چیستی | آزمون شماره 10880

با مشاهده ماهیت و حالت امکانی آن، به نیاز ذاتی و فقر وجودی آن پی می‌بریم.

واقعیات هستی عین وابستگی و نیازند و نیازمندی سراسر وجودشان را فراگرفته است.

وابستگی و فقر وجودی ممکنات به غیر، نشان‌دهنده امکان فقری آن‌هاست.

فقر وجودی واقعیات عالم آن‌ها را نیازمند به منبعی می‌کند که غنی بالذات و بی‌نیاز است.

واقعیت انسان مستقل از ادراک آدمی است. 

وجود جزئی از ماهیت نیست.

انسان ذاتی است که از وجود ابا دارد و نه از عدم.

قوۀ تجرید ذهن می تواند از یک واقعیت واحد، مفاهیم متعددی به دست آورد.

ماهیات خیالی نیز وجود پیدا می کنند.

اصل « واقعیت هست» معنا پیدا  نمی کند.

دیگر واجب الوجود نخواهیم داشت.

هیچ چیز به وجود نخواهد آمد.