شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 28588

ساقی و مطرب و می جمله مهیاست ولی / عیش بی یار مهیا نشود یار کجاست

دنیا همه هیچ و اهل دنیا همه هیچ/ ای هیچ برای هیچ بر هیچ مپیچ

هم نظری هم خبری هم قمران را قمری / هم شکر اندر شکر اندر شکر اندر شکری

با زمانی دیگر انداز ای که پندم میدهی / کاین زمانم گوش بر چنگ است و دل در چنگ نیست

ایا غزالِ سرای و غزل سرای بدیع / بگیر چنگ ، به چنگ اندر و غزل بسرای

دوش از در می‌خانه کشیدند به دوشم / تا روز جزا مست ز کیفیت دوشم

گر چه میری در این جهان میری / چون رسد وقت ناگهان میری

باد روحانیت نفس و باد نورانیت دل / باد سلطانیت ارج و باد یزدانیت فر

چشم آسایش که دارد از سپهر تیزرو / ساقیا جامی به من ده تا بیاسایم دمی

بی مزد بود و منّت هر خدمتی که کردم / یا رب مباد کس را مخدوم بی‌عنایت

عشق و معشوق اختیاری نیست / عشق زان سان که تو شماری نیست

من که باشم در آن حرم که صبا / پرده‌دار حریم حرمت اوست

منم غلام تو ور زانکه از من آزادی / مرا به کوزه کشان شرابخانه فروش

از کوه نتابد چو تو خورشید کمربند / وز باغ نخیزد چو تو شمشاد قباپوش

سخنی گفتم و صد قول خطا کردم گوش / قدحی خوردم و صد نیش جفا کردم نوش

مبرید نام عنبر بر زلف چون کمندش / مکنید یاد شکر بر لعل همچو قندش