شرکت در آزمون آنلاین
دین و زندگی 1 (رشته انسانی)
-
درس دهم : اعتماد بر او
| آزمون شماره 10639
از آيهي شريفهي «فبما رحْمَةٍ من الله لنت لهم و لو كنت فظًّا . . .» مفاهيم . . . و . . . برداشت ميشود و اين آيه به مرحلهي . . . اشاره دارد.
آنجا که «قیام و خیزش همه آسمان ها و زمین و هرچه در آن ها است، علیه انسان، فاقد تاثیر است، زمانی است که . . . و استفاده از ابزار و اسباب در راه دستیابی به هدف، نشانِ قبولِ . . . می باشد.»
توکلکنندة اهل معرفت در صورت انجام وظیفه، در مورد نتیجة کار چه اعتقادی دارد و این عقیده برای او چه ثمراتی خواهد داشت؟
اگر بگوییم «انسان متوکل میداند که در صورت انجام وظیفه هر نتیجهای که حاصل شود، به مصلحت اوست گرچه خود به آن آگاه نباشد»، علت این مفهوم را میتوان در کدام آیة شریفه به دست آورد؟
در چه صورتی هر نتیجهای که از کار انسان حاصل شود به مصلحت اوست و دیگر نباید نسبت به آن نتیجه و محصول عمل، نگرانی وجود داشته باشد؟
