شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 18475

پدر بر پسر شاه ایران تویی

چو صاحب دلی اهل این سر ندیدم

گوا باشید ای مردان که من خود را فنا کردم

به پاسخ چو حنظل چرایی

مقام عیش میّسر نمی‌شود بی‌رنج / بلی به حکم بلا بسته‌اند عَهدِ الست

خصم را عقل مقیّد به تحمّل دارد / سیل را ریگ مسخّر به تنزّل دارد

تا کی ز فراق دوست فریاد کنم / در فرقت دوست صبر نتوانم کرد

گر تو مرد راه عشقی عشق را کن اختیار / نور عرفان در کجا، چون دردِ عالم‌سوز نیست

مرا یار هرگز نیاید به کار 

تواضع کن آن را که دانشور است 

چون بوی تو دارد جان، جان را هِله بنوازم 

به فتراک دونان تعّلق مکن