شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یازدهم : پایه های آوایی همسان دو لختی | آزمون شماره 15562

دل می‌رود ز دستم صاحبدلان خد ارا / دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا 

من از آن حسن روزافزون که یوسف داشت دانستم / که عشق از پردۀ عصمت برون آرد زلیخا را 

عقل اگر داند که دل در بند زلفش چون خوش است / عاقلان دیوانه گردند از پی زنجیر ما 

بخت خواب آلود ما بیدار خواهد شد مگر / زانکه زد بر دیده آبی روی رخشان شما 

هرکس به تماشایی رفتند به صحرایی / ما را که تو منظوری خاطر نرود جایی

از صحبت من با تو، برخاست بسی فتنه/ دیوانه چو بنشیند، با مست بود غوغا

عجب از وفای جانان که عنایتی نفرمود / نه به نامه پیامی نه به خامه سلامی 

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی / دل بی تو به تنگ آمد وقت است که باز آیی

گر دوست می آید برم یا تیغ دشمن بر سرم / من با کسی افتادهام کز وی نپردازم به کس

روز بهار است خیز تا به تماشا رویم / تکیه بر ایام نیست تا دگر آید بهار 

صید منی شکار من گرچه ز دام جستهای / جانب دام باز رو ور نروی برانمت 

می‌کشد هر کرکسی اجزات را هر جانبی / چون نه مرداری تو بلکه باز جانانی چرا