شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 7639

اگر پوسیده گردد استخوانم                                       نگردد مهرت از جانم فراموش

دگر بار آمدم آن ناله در گوش                                 چنان کز خویشتن کردم فراموش

نشاید فراموش کردن کسی را                                    که در هر دعا و ثنایش به یادی

چند گویی که فراموش کن او را خسرو                       آخر این روی نکو از دل چون خواهد رفت

نمی‌خسبند مرغان چمن از ناله شب‌ها                                                               که بالا دست شد آه از غم آن سر و قد، ما را

دلخراش است دگر ناله مرغان، پیداست                                                              که رسیده است خزانی به گلستان نزدیک                          

مرغ شد از ناله من در خروش                                                                   شمع شد از آتش من در گداز

خواجو چه کنی ناله و فریاد جگرسوز                                                                 گل را چه غم از نعره مرغان سحرخیز