شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11220

تشویش و اضطراب - وذر و وبال - راغ و مرغزار - هزار مسقال 

مستهق و درویش - خیرخیر و سریع - حتام دینا - ضیعتک حلال 

تب و سرسام - جامع ها افگندند - هزاهز و غریو - غرامت و زیان 

روزه و باغ - مفارقت و فراق - توقیع رقعت - ذایل و تباه 

این ملعون را بدیدم و سخن او بشنود و روشنی رای و بُعد غور ایشان مقرر گشت.

مهمان خود مترصد بود؛ چوبی بر تارک من زد؛ چنان که از پای درآمدم و مدهوش بیفتاد.

به یک درشت خویی جهانی خراب شود و خلقی آزرده و نفورگردند و بسی جان ها در معرض هلاک افتند.

آهو و زاغ و موش و باخه فراهم آمدند و ایمن و مرفه سوی مسکن رفت و دست بلا به دامن ایشان نرسید.

بیا ای ساقی گلرخ بیاور باده رنگین                                   که فکری در درون ما از این بهتر نمی‌گیرد

من این آیینه را روزی به دست آرم سکندروار                       اگر می‌گیرد این آتش زمانی ور نمی‌گیرد

من این دلق مرقّع را بخواهم سوختن روزی                            که پیر می فروشانش به جامی بر نمی‌گیرد

سخن در احتیاج ما و استغنای معشوق است                      چه سود افسونگری ای دل که در دلبر نمی‌گیرد