شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس پنجم : آغازگری تنها | آزمون شماره 11399

من کز وطن سفر نگزیدم به عمر خویش/در عشق دیدن تو هواخواه غربتم

شهری که شه و شحنه و شیخش همه مست اند/شاهد شکند شیشه که بیم عسسی نیست

تو فکندی ز وطن دور مرا دستم گیر/که چنین بی دل و بی صبر زحب الوطنم

سعدیا حب وطن گرچه حدیثی است درست/نتوان مرد به سختی که من اینجا زادم

گر کشد دل به خرابات مرا، معذورم / سر فارغ، دل بی غم، لب خندان کجاست

ای صبا در حرم زلف چو محرم شده ای / به ادب باش که دل های پریشان آنجاست 

نیست بی شور جنون عالم گِل را نمکی / من و آن شهر که دیوانه فراوان آنجاست 

ای که مشغول به سنجیدن مرده شده ای / دست بردار از این کار،که میزان (ترازو) آنجاست