شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 7351

دل ضعیفم از آن کرد آه خون‌آلود                                              که در میانه خونابه جگر می‌گشت

چنان غریو برآورده بودم از غم عشق                                            که بر موافقتم زهره نوحه‌گر می‌گشت

ز آب دیده من فرش خاک، ‌تر می‌شد                                                  ز بانگ ناله من گوش چرخ کر می‌گشت

قیاس کن که دلم را چه تیر عشق رسید                                       که پیش ناوک هجر تو جان سپر می‌گشت

زدم در بحر وحدت غوطه‌ها از چشم پوشیدن                 یکی گردد به دریا چون حباب از خود تهی گردد

چگونه در تو رسم تا ز خود برون نروم؟                 چرا که هستی من در میان، حجاب من است

از حیات و خبرش بخبران بی‌خبرند                       که حیات و خبرش پرده ایشان شده است

زندگانی نتوان گفت و حیاتی که مراست                              زنده آن است که با دوست وصالی دارد

صبحگاهان، بهاران، پاییزان، سحرخیزان، رهروان

روان، خواهان. گریان، خندان، شادان

بابکان، بندگان، بامدادان، کاویان، کوهان

گیلان، خاوران، سپاهانه باختران. کندوان