شرکت در آزمون آنلاین دین و زندگی 1 (رشته انسانی) - دین و زندگی 1 (رشته انسانی) | آزمون شماره 7720

خدای متعال شناخت خیر و نیکی و گرایش به آن و شناخت بدی و زشتی و بیزاری از آن را در وجود ما قرار داد.

خداوند راه رستگاری و راه شقاوت را به ما نشان داد تا با استفاده از سرمایه عقل راه رستگاری را برگزینیم و از شقاوت دوری کنیم.

پروردگار به ما نیرویی عنایت کرده تا با آن بیندیشیم و مسیر درست زندگی را از راه های غلط تشخیص دهیم.

خدای متعال سرشت ما را با خود آشنا کرد و گرایش به خود را در وجود ما قرار داد.

غفلت انسان از خداوند دردی است که جز با یافتن او در خویش درمان نمی شود.

 انسان پس از اینکه گرایش به خدا در وجود بیابد به او نزدیک می شود.

هیچ چیز را مشاهده نکردم مگر آنکه خدا را قبل از آن، بعد از آن و با آن دیدم.

 گرایش انسان به خیر و نیکی موجب می شود انسان فضایلی چون خدا را دوست بدارد.

شخص روزه دار باید از خوردن و آشامیدن خودداری کند تا مورد رضایت خداوند واقع شود.

روزه گرفتن تمرین است برای صبر و پایداری در کنار انسان های فقیر و تهی دست.

کسی که بتواند یک ماه بر اعضا و جوارح خود و خواسته های دل مسلط شود و از دستورات خدا اطاعت کند روزه دار واقعی است.

انسان بی هدف در زمانی که روزه است فقط یاد گرفته نخورد و نیاشامد.

توکل بر خدا با نیت خالصانه، سبب چاره‌جویی از کارهای انسان به بهترین وجه خواهد بود.

توکل کنندة اهل معرفت، باید در راستای راهیابی به نیازها و خواسته‌هایش، از ابزارها و اسباب بهره جوید.

سررشتة همة‌ کارها به دست خداست و هیچ عاملی در برابر مشیّت او کارساز نخواهد بود.

توکل در جایی درست است که انسان مسئولیت خود را به درستی انجام دهد و از مشورت غافل نشود.

زیرا بعد جسمانی نمی‌تواند به بسیاری از فضیلت‌ها مزیّن گردد.

به این دلیل که بعد جسمانی تکمیل‌پذیر است و نمی‌تواند طالب کمالات بی‌نهایت باشد.

به این دلیل که بعد جسمانی قدرت انتخاب و تصمیم‌گیری و اندیشیدن را ندارد.

زیرا هر موجود جسمانی نمی‌تواند توأمان در دو مکان مختلف باشد.