شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 31042

جوانی چست لطیف خندان شیرین‌زبان در حلقۀ عشرت ما بود که در دلش از هیچ نوعی غم نیامدی و لب از خنده فراهم

گفت: من آنم که من دانم

روزگاری در طلبش متلهف بود و پویان و مترصد و جویان و بر حسب واقعه گویان

وزین‌جا گفته‌اند اصحاب فطنت و خبرت که از حدّت و سورت پادشاهان برحذر باید بودن که.....

زهر ار چنان‌که دوست دهد نوش‌دارو است / درد ار چنان‌که یار فرستد دوای ماست

فروغ مِهر باشد دیده اختر‌شماران / صفای ماه باشد جبهه شب‌زنده‌داران

سودای عشق پختن، عقلم نمی‌پسندد / فرمان عقل بردن عشقم نمی‌گذارد

باران محبت باش تا مُهره خاتم بی / پایان کرامت باش تا شهره عالم بی

تشریف ده عشاق را پرنور کن آفاق را / بر زهر زن تریاق را چیزی بده درویش را

هم آدم و آن دم تویی هم عیسی و مریم تویی / هم راز و هم محرم تویی چیزی بده درویش را

تلخ از تو شیرین می‌شود کفر از تو چون دین می‌شود / خار از تو نسرین می‌شود چیزی بده درویش را

چون جلوه مه می‌کنی وز عشق آگه می‌کنی / با ما چه همره می‌کنی چیزی بده درویش را