شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 1 - درس 11: انسان، موجود اخلاق گرا | آزمون شماره 5871

ارسطو

افلاطون

سقراط

هراکلیتوس

اگر عقل که خوب و بد را تشخیص می‌دهد، از فضیلت برخوردار باشد و حاکم بر قوای دیگر سرانجام انسان را به نیک‌بختی می‌رساند و این معیار مشترک ثابت است. (افلاطون)

هر انسانی در درون خود حقیقتی به نام وجدان اخلاقی دارد که او را به سوی خیر اخلاقی دعوت می‌کند و این معیار فعل اخلاقی یعنی مشترک بین انسان‌ها است. (اگوست کنت)

انسان هر کاری را بر اساس منافع خود انجام می‌دهد و دریافته که در زیست اجتماعی منافع او در گرو منافع دیگران است و به همین دلیل قواعد اخلاقی را که در طول زمان متغیر است ابداع کرده. (کانت)

اگر قوای وجودی انسان در خط اعتدال باشد عقل و فطرت انسان این اعتدال را درک می‌کند و انسان از طریق آن به سعادت می‌رسد این معیار مشترک میان همه انسان‌ها است. (ارسطو)

در دیدگاه فلاسفه مسلمان، بشر به فضیلت‌ها فطرتاً علاقه‌مند است و عقل انسان آن‌ها را زیبا و خوب می‌داند.

انسان دو دسته تمایلات دارد: تمایلات مربوط به بُعد مادی و تمایلات مربوط به بُعد معنوی

اگر میان فضیلت‌ها و تمایلات حیوانی انسان تلاقی پیدا شود و تمایلات حیوانی قوی باشد و انسان را به سوی خود بکشاند، رذایل به‌وجود می‌آید.

بزرگ‌ترین مشکل رذایل اخلاقی این است که به جسم صدمه می‌زنند و مانع رسیدن آن به کمال می‌شوند.