شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 24989

درد بی‌عشقی ز جانم برده طاقت ورنه من / داشتم آرام تا آرام جانی داشتم

گر چین سر زلف تو مشاطه گشاید / عطار به یک جو نخرد نافهٔ چین را

ایا غزالِ سرای و غزلسرای بدیع / بگیر چنگ به چنگ اندر و غزل بسرای

بیا و برگ سفر ساز و زاد ره برگیر / که عاقبت برود هر که او ز مادر زاد

ای دل آواره بیا وی جگر پاره بیا / ور ره در بسته بود از ره دیوار بیا

چمن خوشست و هوا دلکشست و می بی‌غش / کنون به جز دل خوش هیچ درنمی‌باید

خیال خال تو با خود به خاک خواهم برد / که تا ز خال تو خاکم شود عبیرآمیز

پای تویی دست تویی هستی هر هست تویی / بلبل سرمست تویی جانب گلزار بیا

گر بی تو در بهشت برندم، زنم ز آه / آتش در آن بهشت که گردد جهنمی

دور از در تو روضه رضوان به ما نساخت / بوی گل و نسیم گلستان به ما نساخت

سینه چون بی‌آرزو شد، روضه جنت شود / دل چو گردد آب، کار چشمه کوثر کند

وصل تو ما را بهشت ناز و نعیم است / بی‌تو بهشت برین عذاب الیم است

الف، ج، د

الف، ج، ه_

ج، ه_ ، ب

الف، ب، ج

گر تو را آهنگ وصل ما نباشد، گو مباش / دوستان را جز به دیدار تو هیچ آهنگ نیست

با زمانی دیگر انداز ای که پندم می‌دهی / کاین زمانم گوش بر چنگ است و دل در چنگ نیست

چشمم آن روز که بر کردم و رویت دیدم / به همین دیده سر دیدن اقوامم نیست

ای نسیم صبح اگر باز اتّفاقی افتدت / آفرین گوی بر آن حضرت که ما را بار نیست