شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15775

مخور طعمه جز خسروانی خورش/ که جان یابدت زان خورش پرورش 
 

تا لبت گفته به من سرّ سخندانی را/ کرده سلطان سخن‌سنج قبول سخنم 
 

 نگشت آسایشم یک لحظه دمساز/ گهی از گربه ترسیدم گه از باز
 

می‌گریم و مرادم ازین سیل اشک‌بار/ تخم محبت است که در دل بکارمت

سر نیزه و نام من مرگ توست / سرت را بباید ز تن دست شست

همه مرگ راییم شاه و سپاه / اگر دیر مانیم اگر چند گاه

فدای تو بادا تن و جان ما / چنان باد تا مرگ پیمان ما

مرا مرگ خوشتر به نام بلند / از این زیستن با هراس و گزند

ز مهربانی جانان طمع مبر حافظ              که نقش جر و نشان ستم نخواهد ماند

چو خواهی که نامت بود جاودان               مکن نام نیک بزرگان نهان

یادگاری کز آدمی‌زاد است                     سخن است آن دگر همه یاد است

چو در وقت بهار آیی پدیدار                  حقیقت پرده برداری ز رخسار