شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 5: اختیارات شاعری 1 (زبانی) | آزمون شماره 1031

درِ معرفت بر کسانی است باز / که درهاست بر روی ایشان فراز

پدر گفتش اندر شب تیره‌رنگ / چه دانی که گوهر کدام است و سنگ؟

شنیدم که مغروری از کبر، مست / در خانه بر روی سائل ببست

دست بر هر کجا نهی جان است / دست بر جان نهادن آسان نیست

برق وی از وادی موسی بجست / لمعه نور آمد از آنش به‌دست

موسی طور عشقم در وادی تمنّا / مجروح لن ترانی چون خود هزار دارم

فرعون‌وار لاف اناالحق همی زنی / و آنگاه قرب موسی عمرانت آرزوست

بدید آن‌چه موسی بجست و ندید / شنید آن‌چه موسی چنان کم شنید

 موج از این بار چنان کشتی طاقت بشکست / که عجب دارم اگر تخته به ساحل برود

دلی از سنگ بباید به سر راه وداع / تا تحمّل کند آن روز که محمل برود

چشم حسرت به سر اشک فرو می گیرم / که اگر راه دهم قافله بر گل برود

سعدی ار عشق نبازد چه کند ملک وجود؟ / حیف باشد که همه عمر به باطل برود

بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی            خون خوری گر طلب روزی ننهاده کنی

تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف          مگر اسباب بزرگی همه آماده کنی

 اجرها باشدت ای خسرو شیرین دهنان          گر نگاهی سوی فرهاد دل افتاده کنی

کار خود گر به کرم بازگذاری حافظ               ای بسا عیش که با بخت خدا داده کنی