شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه

کدام بیت ذوقافیتین است؟

برنجید پس هرکسی نان خویش / بورزید و بشناخت سامان خویش

چو ابری که بارانش مرجان بود / چه مرجان که آرایش جان بود

چون آن نامه‌ی شاه یک‌سر بخواند / دو دیده به خون دل اندر نشاند

گر این رازها آشکارا کنی / ز خاک سیه مشک سارا کنی

حروف اصلی قافیه در همه گزینه‌ها منطبق با الگوی «مصوت + صامت» است، به‌جز:

شامگاهان که رؤیت دریا / نقش در نقش می‌نهفت کبود / داستانی نه تازه کرد به کار / رشته‌ای بست و رشته‌ای بگشود / رشته‌های دگر بر آب ببرد

اندر آن جایگه که فندق پیر / سایه در سایه بر زمین گسترد / چون بماند آب جوی از رفتار / شاخه‌ای خشک کرد و برگی زرد / آمدش باد و با شتاب ببرد

همچنین در گشاد و شمع افروخت / آن نگارین چربدست استاد / گوشمالی به چنگ داد و نشست / پس چراغی نهاد بر دم باد / هرچه از ما به یک عتاب ببرد

داستانی نه تازه کرد، آری / آن ز یغمای ما به ره شادان / رفت و دیگر نه بر قفاش نگاه / از خرابی ماش آبادان / دلی از ما ولی خراب ببرد

کدام بیت‌ «ذو قافیتین» است؟

رفـــتـــی اگــر نــامــدی آرام تــو طاقـت عـشـق از کـشـش نـام تو

صد دل و جان خسته‌ی ابروش بود صد تن و سربسته‌ی گیسوش بود

حــرف زبــان را بــه قــلـم بـازده وام زمــیــن را بــه عـدم بـازده

دانـه کـن ایـن عـقد شب افروز را پـر شکن این مرغ شب و روز را

«قافیه‌»ی کدام بیت معیوب است؟

چون حقت داد آن ریاضت شکر کن / تو نکردی اوکشیدت ز امر کن

تو نکردی فصد (= رگ زدن) و از بینی دوید / خون افزون تا ز تب جانت رهید

می‌دود بر امر تو فرزند نو / که منم جزوت که کردی‌اش گرو

آن دگر گفتی که سحر است و طلسم / کاین رصد باشد عدوّ جان و خصم

در کدام بیت، قافیه غلط است؟

پس این پیر از آن طفل نادان‌ترست / که از بهر مردم به طاعت درست

مرا چون خلیل آتشی در دل است / که پنداری این شعله بر من گل است

سر از کوی صورت به معنی کشید / قلم بر سر حرف دعوی کشید

به نزدیک من شبرو راهزن / به از فاسق پارسا پیرهن

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 27717