شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16198

من ندارم طاقت آزار تو / جنگ بگذار، آشتی کن، آشتی

 برخاست بوی گل ز در آشتی درآی / ای نوبهار ما رخ فرخنده فال تو

تو اگر صلح و گر جنگ کنی محبوبی / خوش تر از صلح کس دیگرم آید ز تو جنگ

ای که شمشیر جفا بر سر ما آخته‌ای / صلح کردیم که ما را سر پیکار تو نیست

در تیره شب چون مصطفی می‌رو طلب می‌کن صفا / کان شه ز معراج شبی بی‌مثل و بی‌اشباح شد

ز آدم اگر بگردی او بی‌خدای نیست / ابلیس‌وار سنگ خوری از کف خدا

جهان پیر است و بی‌بنیاد از این فرهادکش فریاد / که کرد افسون و نیرنگش ملول از جان شیرینم

نگارم دوش در مجلس به عزم رقص چون برخاست / گره بگشود از ابرو و بر دل‌های یاران زد

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را / که به ماسوا فکندی همه‌ سایه‌ی هما را

به‌جز از علی که آرد پسری ابوالعجایب / که علم کند به عالم شهدای کربلا را

برو ای گدای مسکین در خانه‌ی علی زن / که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را

همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی / به پیام آشنایی بنوازد آشنا را