شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11242

گفتم ببینمش مگرم درد اشتیاق/ ساکن شود بدیدم و مشتاق تر شدم

صنعت مکن که هر که محبت نه راست باخت/ عشقش به روی دل در معنی فراز کرد

باغبانا ز خزان بی خبرت می بینم / آه از آن روز که بادت گل رعنا ببرد

یارب، به خدایی خداییت/ وآنگه به کمال پادشاهیت

آن که با خوشه قناعت می‌کرد / چه غم از خرمن و خروار نداشت

مدان پختگی کسب مال حرام / کزین آتشت کار گردید خام

 خود حسابان که کشیدند به دیوان خود را / در همین نشئه ز آشوب قیامت رستند 

جام می، گیرم و از اهل ریا دور شوم / یعنی از اهل جهان پاکدلی بگزینم

زمین باغ و بُستان را به عشق باد نوروزی / بباید ساخت با جوری که از باد خزان آید

در من این عیب قدیم است و به در می‌‌نرود / که چرا بی می و معشوق به سر می‌نَرَود

 بیا که خسته مرا درد و رنج و محنت عشق / بیا که من چو تو یاری دگر نمی‌یابم

عاشقی می‌گفت و خوش خوش می‌گریست / جان بیاساید که جانان قاتل است