شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 13304

در اندیشۀ ادیبان این دوره، صنایع ادبی جای تعمّق و تفکّر را گرفت.

به وجود آمدن سستی و ضعف در ساخت دستوری جملات نثر از ویژگی‌های دیگر این دوره است.

در این دوره، کتاب‌های عرفانی معتبری نوشته شد.

به علت کشتن یا متواری ساختن فضلا و نابودی کتابخانه‌ها، از صحّت و اتقان مطالب کاسته شد.

هر نفسی که فرو می‌رود ممّد حیاتست و چون برمی‌آید مفرّح ذات.

فرّاش باد صبا را فرموده تا فرش زمرّدین بگسترد و دایه ابر بهاری را فرموده تا بنات نبات در مهد زمین بپرورد.

ای خداوندان نعمت، اگر شما را انصاف بودی و ما را قناعت، رسم سؤال از جهان برخاستی.

عاکفان کعبه جلالش به تقصیر عبادت معترف که ما عبدناک حق عبادتک.

کتاب‌های محاکمه‌اللغتین و بابرنامه به زبان ترکی نوشته شده‌اند.

نثر فنی در قرن هفتم ضعیف می‌شود و در قرن هشتم با سیطره تیموریان بر ایران از میان می‌رود.

سلطان حسین بایقرا، محاکمه‌اللغتین را نوشت.

در سبک عراقی، حاشیه‌نویسی‌های متعددی بر تاریخ‌های قدیم انجام گرفت.

کامران باش و روان را از طرب با بهره‌دار / شادمان باش و جهان را بر مراد خویش خور

چون نیست خرد میان ایشان / درویش نه این، نه آن توانگر

شبان دانم که از درد جدایی / نیاسودم ز فریاد جهان‌سوز

باد بر باغ همی عرضه کند زرّ عیار / ابر بر کوه همی توده کند سیم حلال