شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 20340

زبان فارسی- خط فارسی- فارسی نو

زبان عربی- خط عربی- فارسی نو

زبان فارسی- خط عربی- فارسی نو

زبان عربی- خط فارسی- فارسی نو

ایرانیان پس از سقوط دولت ساسانی در سه قرن نخست هجری به زبان‌های فارسی، پهلوی و عربی آثار فراوان پدید آوردند.

در آغاز قرن سوم، دولت نیمه‌مستقل صفاری و پس از آن، دولت مستقل طاهری بر سرکار آمد.

یعقوب لیث صفاری نه با زبان عربی آشنایی داشت و نه اجازه داد تا این زبان در دستگاه حکومت او به‌کار رود.

در پی دولت سامانی، آل‌بویه و حکومت‌های کوچک دیگر پدید آمدند و زبان فارسی دری، فرصت و امکان یافت تا به ‌عنوان زبان رسمی شناخته شود.

شعر پارسی در این دوره به دست رودکی بنیاد نهاده شد؛ به همین سبب او را «پدر شعر فارسی» نام نهادند.

شعر غنایی با دو شاعر مشهور، رودکی و شهید بلخی، قوت و استحکام یافت.

آوردن موعظه و نصیحت در شعر پارسی از آغاز قرن چهارم معمول بود و در این باب، قطعه‌های کوتاهی سروده شده است، اما کسی که قصیده تمام و کمال در این موضوع سرود «ناصرخسرو» بود و کسایی مروزی شیوه او را ادامه داد.

شعر مدحی یا مدیحه‌سرایی نیز که از آغاز ادب فارسی به پیروی از شعر عربی معمول گشت، با شاعران بزرگ درباری و مدح پادشاهان و رجال دربار جایگاه خود را پیدا کرد.