شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 18736

شیدا از آن شدم که نگارم چو ماه نو / ابرو نمود و جلوه‌گری کرد و رو ببست

ای نوبهار حسن بیا کان هوای خوش / بر باغ و راغ و گلشن صحرا مبارکست

با خـود مـرا به خشـم میـار ای چـرخ / گـردن مخـار ضـیغم غضـبان را

ای دل شباب رفت و نچیدی گلی ز عیش / پیرانه‌سر مکن هنری ننگ و نام را

یکی خنجر آبگون برکشید / بر پور بیداردل بردرید (حماسه)

چون نظر از بینش توفیق ساخت / عارف خود گشت و خدا را شناخت (عارفانه)

بُوَد محال تو را داشتن امّید محال / به عالمی که نباشد همیشه بر یک حال (مرثیه)

ما همه چشمیم و تو نور ای صنم / چشم بد از روی تو دور ای صنم (عاشقانه)

بت خود را بشِکن خوار و ذلیل

تو را هر ساعتی حسنی دگر باد

دزد دلم گشت گرفتار یار

عقیق است گویی به پیروزه اندر

سنبلت را صبا بر گل مشوش می‌کند                               هر خم زلفت مرا نعلی در آتش می‌کند

بر دل من تا خیال آن پری‌پیکر گذشت                       کافرم گر در خیالم، صورتی دیگر گذشت

خسته باد آن دل، که از تیر جفایش خسته نیست           رسته باد از غم، دلی کز بند عشقش رسته نیست

غنچه نوش‌خند او خَست به یک تبسمم                         نرگس نیم مست او کشت به یک اشاره‌ام