شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 10603

چه غم دیوار امت را که دارد چون تو پشتیبان / چه باک از موج بحر آن را که باشد نوح کشتیبان

محرم این هوش جز بیهوش نیست / مر زبان را مشتری جز گوش نیست

عشقت آتش به دل کس نزند تا دل ماست / کی به مسجد سزد آن شمع که در خانه رواست

سیمرغ کوه قاف حقیقت کنون منم/ کو عارفی که قول مرا ترجمان کند

هم به جان و سر جانان که گمانیش مگوی / گو همین یک سخن راست که جانان چون است

گرم به شحنگی عاشقان فرود آری / خراج روی تو بر آفتاب و ماه نهم

به استواری معیار تازه بخشیدید / شما نه مثل دماوند او به مثل شماست

خضر پیش لبت به آب حیات / لب چه باشد که دست هم نزند

 پروین اعتصامی: اوج سخن او در قصایدش است که در آن‌ها به سبک ناصرخسرو گرایش دارد.

 تقی رفعت: در تلاش‌های شاعران در تغییر قالب و محتوای شعر فارسی، پیشگام دیگران بود.

 سید محمدحسین بهجت تبریزی: به زبان ترکی آذری هم شعر می‌سرود که منظومه «حیدربابایه سلام» از آن جمله است.

 علی اسفندیاری: کوشید تا شعر را به هنجار نثر و سادگی نزدیک کند و در این مسیر از واژگان روزمره و عامیانه هم بهره برد.

هر کاین غزل بخواند داند که من چو سعدی / وقتی فقیه بودم و امروز رند و عامی

سیف فرغانی از بهر تو همچون سعدی/ مشک دارد نتواند که کند پنهانش

استاد سخن سعدی است پیش همه کس امّا/ دارد سخن حافظ طرز سخن خواجو

در این ایّام شد ختم سخن بر خامۀ صائب/ مسلّم بود اگر زین پیش بر سعدی شکرخایی