شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 6571

هوا را از من بگیر اما خنده‌ات را نه (شیللر) - داستان کباب غاز (محمدعلی جمال‌زاده)

منطق الطیر (عطار) - مسافر (پابلو نرودا)

تیرانا (مهرداد اوستا) - در حیاط کوچک پاییز در زندان (محمدابراهیم باستانی پاریزی)

فی حقیقه العشق (سهروردی) - مثل درخت در شب باران (محمدرضا شفیعی کدکنی)

آید حبابش در نظر مانند مروارید تر         بر سطحی از لعل و گهر بهر تماشا ریخته

داغ حسرت سوخت جان آرزومند مرا       آسمان با اشک غم آمیخت لبخند مرا

هر شبی در هوای لعل لبش             ما و چشم سرشک  و مروارید 

گشاده کن به کرم دست خود که در گیتی    کلید گنج الهی گشایش است و گشاد

مضاف‌الیه، مضاف‌الیه

مفعول، مضاف‌الیه

مضاف‌الیه، مفعول

متمم، مفعول

سارقی کاو نمی‌کند اقرار                                                                                            باید اقرار خواست با اسرار

پس از غربت مکن غربت فراهم                                                                               پس از هجران مخر هجران دیگر

هیون خاست از هر دری ده هزار                                                                                پراکنده از دشت وز کوهسار

چو حُسن و پادشاهی یار باشند                                                                                 طلب‌کاران مفلس خار باشند