شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18075

خون که گرفت گرفت گردنت را /خاری که خلید دامنت را 

آیینه ز روی راستگویی / بنماید عیب تا بشویی 

در نومیدی بسی امید است / پایان شب سیه سپید است

تنها نه منم ستم کشیده / کو دیده که صد چو من ندیدم

هم اکنون تو را ای نبرده‌سوار/  پیاده بیاموزمت کارزار
 

مرا مادرم نام مرگ تو کرد/ زمانه مرا پتگ ترگ تو کرد
 

 گفت نزدیک است والی را سرا آنجا شویم/  گفت والی از کجا در خانه خمار نیست
 

 تو را در دل درخت مهربانی/  به چه ماند به گلبرگ خرانی 
 

بی وصل تو دل در برم آرام نگیرد / بی‌صحبت تو کار من انجام نگیرد

مرا بر قول مطرب گوش و مطرب در سماع / من از بادام ساقی مست و ساقی مست خواب

هم «عفی‌اللّه» مردم چشمم که با این ضعف دل / می‌فشاند دم‌به‌دم بر چهره‌ی زردم گلاب

شکر بر خویشتن خندد گر آن ماه / به شکّرخنده بگشاید دهان را