شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 17284

وقت گل است نوش کن باده چون گلاب را/بلبل نغمه ساز کن بلبله شراب را

گرد سفید برق را تا بنشاند از هوا/موج بلند می شود چشمه آفتاب را

کی چو من سوزند یاران گرچه دلسوزند، لیکن/عود چون سوزد بود دل گرمی ای هم مجمری را

خورد عاشق چیست پیکان های زهر آلود هجر/وصل چون یار تو باشد بازجو لوزینه را (لوزینه=نوعی شیرینی)

ب _ ت

پ _ الف

ث _ ب

ت _ ث

گَرَم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم / ز جام وصل مِی نوشم ز باغ عیش گل چینم

کسی به گردن مقصود دست حلقه کند /  که پیش تیر بلاها سپر تواند بود

ببر طناب هوس پیش از آن‌که ایامت / چهار میخ کند زیر خیمه خضرا

رشته صبرم به مقراض غمت ببریده شد / هم‌چنان در آتش مهر تو سوزانم چو شمع