شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - فصل یکم : | آزمون شماره 10492

لیکن اگر دور وصالی بود/صلح فراموش کند ماجرا

یار شدم یار شدم با غم تو یار شدم/تا که رسیدم بر تو،از همه بیزار شدم

خدایا به خواری مران از درم/که صورت نبندد دری دیگرم

مرنجان دلم را که این مرغ وحشی / ز بامی که برخاست مشکل نشیند

به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی/ به صد دفتر نشاید گفت حسب الحال مشتاقی

ز اندازه بیرون تشنه‌‌ام ساقی بیار آن آب را/ اول مرا سیراب کن وآن‌‌‌گه بده اصحاب را

جهان از بدی‌ها بشویم به رای/ پس آنگه کنم درگهی گرد پای

ای ساربان آهسته ران کارام جانم می‌‌رود/ وآن دل که با خود داشتم با دل‌‌ستانم می‌رود

کار پاکان را قیاس از خود مگیر/ گرچه باشد در نبشتن شیر و شیر

نه چندان آرزومندم که وصفش در بیان آید/ وگر صد نامه بنویسم حکایت بیش از آن آید

که روی است آنکه دیدارش ببرد از من شکیبایی/ گواهی می‌دهد صورت بر اخلاقش به زیبایی

جایی که سرو بوستان با پای چوبین می چمد/ ما نیز در رقص آوریم آن سرو سیم اندام را

دمی با غم به سر بردن جهان یکسر نمی‌ارزد

مرا عهدی است با جانان که تا جان در بدن دارم

خردمند شاها رعیت پناها

به سامانم نمی‌پرسی نمی‌دانم چه سر داری؟