شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 30290

خیمه‌ی مسلمانی ملک است و ستون پادشاه و طناب و میخ‌ها رعیّت. (حذف فعل به قرینه)

اگر تو شاعر باشی جهد کن تا سخن تو سهل ممتنع باشد. (استعمال بیش‌تر لغات عربی)

ذوالنون گوید وقتی اندر کشتی بودم گوهری بدزدید، کسی را تهمت کردند. (اطناب)

بوسهل مردی فاضل بود امّا شرارتی در طبع وی موکّد شده و لاتبدیل لخلق الله. (استشهاد به آیه‌ی قرآن)

یک

دو

سه

چهار

قالب غزل در اواخر این دوره رشد می‌نماید. _ روح شادی و نشاط و خوش باشی، در شعر غلبه دارد. _ کهنه و مهجور بودن بخشی از لغات در مقایسه با دوره‌های بعد

استفاده از آرایه‌های ادبی، طبیعی و در حدّ اعتدال است. _ اشعار پندآموز و اندرزگونۀ این دوره، ساده است و جنبۀ عملی و دستوری دارد. _ فراوانی ترکیبات نو

قافیه و ردیف، بسیار ساده است. _ معشوق، عمدتاً زمینی است. _ تفاوت تلفّظ برخی از کلمات در مقایسه با زبان امروز

در توصیف پدیده‌ها بیشتر از تشبیه حسّی بهره گرفته می شود. _ مضمون عمدۀ اشعار این سبک، حماسه، مدح و اندرز و ... است. _ کم بودن لغات عربی

فکری _ ادبی _ زبانی

زبانی _ ادبی _ ادبی

زبانی _ ادبی _ زبانی

زبانی _ فکری _ ادبی