شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 37

عروض و قافیه- در مقدمه ساده و عالمانه و در اصل کتاب، مصنوع

تاریخ ادبیات- در مقدمه مصنوع و در اصل کتاب، ساده و عالمانه

نقد شعر- مصنوع و دشوار

بدیع- شیوا و آراسته

 هیچ دانی کز چه باشد عزّت آزادگان؟/ از سر خوان لئیمان دست کوته کردن است

بر سر کوی قناعت گوشه‌ای باید گرفت/ نیم نانی می‌رسد تا نیم جانی در تن است

گویند کسان بهشت با حور خوش است/ من می‌گویم که آب انگور خوش است

 این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار/ کآواز دهل شنیدن از دور خوش است

 از آن انگشت نمای روزگارم/ که دور افتاده از یار و دیارم

 ندونم قصد جان کردن به ناحق/ به جز بر سر زدن چاره ندارم

بی روی تو خورشید جهان‌سوز مباد/ هم بی تو چراغ عالم‌افروز مباد

 با وصل تو کس چو من بدآموز مباد/ روزی که تو را نبینم آن روز مباد

شاه نعمت‌الله ولی- خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی - سلمان ساوجی

عبید زاکانی- فخرالدین عراقی

فخرالدّین عراقی- سعدی

شهر تبریز، فصل تابستان/ گشته‌ هچون بهار جان‌پرور

نکهت باغ گل و نزهت نارنجستان/ از نسیمم بنوازند مشام ای شیراز

صوفی بیا که خیمه از این خاک بر کنیم/ ما را چو هست خاطر محزون در این هرات

خراسان سربه‌سر آذین ببستند/ پری‌رویان بر آذین‌ها نشستند

سه-هفت

پنج-پنج

هفت-سه

شش-چهار