شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 10980

پروانه او شدم که هر ساعت / در جمع چو شمع می‌‌کشد زارم 

چون تو قیام می‌‌کنی ما و ز پا فتادنی / چون تو به ناز می‌‌روی ما و به سر دویدنی 

همه هستند سرگردان چو پرگار / پدیدآرنده‌‌ی خود را طلبکار

 ای جفای تو ز دولت خوب‌‌تر / انتقام تو ز جان محبوب‌‌تر

آن‌‌که به پرسش آمد و فاتحه خواند و می‌‌رود / گو نفسی که روح را می‌‌کنم از پی‌‌اش روان

يغمای عقل و دین را بیرون خرام سرمست / در سر کلاه بشکن، در بر قبا بگردان

آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند / بر جای بدکاری چو من، یکدم نکوکاری کند

زاهد خلوت‌‌نشین دوش به میخانه شد / از سر پیمان گذشت بر سر پیمانه شد

چند نومید ز کوی تو دل زار آید: فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن

گوهر تاجم که در دست گدا افتاده‌ام: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

جهان و کار جهان جمله هیچ بر هیچ است: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن

من و باد صبا مسکین، دو سرگردانِ بی‌حاصل: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن فعولن