شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18099

پا بکش از صحبت هر بلهوس / یار وفادار به دست آر و بس

عاشقان جان و دل خویش به دلدار دهید / هر چه دارید بدان یار وفادار دهید

با غمزه غمّازه آن یار وفادار / اندیشه این عالم غدّار که دارد؟

عاشق یک رنگ را یار وفادار هست / بنده شایسته نیست ورنه خریدار هست 

موج این دریا، نجویــــد ســـاحل آرام را / طاقت و آسودگی از من گریزان باد و هست

بحـــریم و نـــــیست قسمت ما آرمیدنی / چون موج خفته است تپش مو به موی ما

صدهزاران گوهر مـعنی و صورت هر نفـس / مــــــوج این دریا به پیدا و نهان انداخته

ما شکوه از کشـــــاکش دوران نـمی‌کنیم / موجــــیم و کار خویش به دریا گذاشتیم

من بیابانی به پیش اندر گرفته کاندرو / از نهیب دیو دل خوناب گشتی هر زمان

زان درازی راه با دل گفتمی هر ساعتی / کاین بیابان را مگر پیدا نخواهد بد کران

اندر این اندیشه بودم کز کنار شهر بست / بانگ آب هیرمند آمد به گوشم ناگهان

شاد باش و دیر باش و دیر مان و دیر زی / کام جوی و کام یاب و کام خواه و کام ران

بینوایان را به برگ سبز گاهی یاد کن / چون ز نیرنگ جهان خرج خزان خواهی شدن؟

یکایک از او بخت برگشته شد / به دست یکی بنده برکشته شد

در آن اجاق کهن، آتشی نمی‌سوزد / در آن اتاق تهی، پر نمی‌زند مگسی

بیامرز از عطای خویش، ما را / کرامت کن لقای خویش، ما را

کسی که خرد را ندارد ز پیش / دلش گردد از کرده خویش، ریش

هوا را مبر پیش رای و خرد / کز آن پس خرد سوی تو ننگرد

کرا در جهان هست هوش  و خرد / کجا او فریب زمانه خورد

مدارا خرد را برادر بود / خرد بر سر جان چو افسر بود