شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15720

رنگین‌سخنان در سخن خویش نهانند /از نکهت (بوی خوش) خود نیست به هر حال جدا گل

 به باد سرد چراغ فلک چنانک /بوی چراغ کشته شنیدم به صبح‌گاه

در نظرها عزت طوطی ز طاووس است بیش/نیست گر رنگین سخن را جامه رنگین چه باک؟ 

سخن از نیمه بریدم که نگه کردم و دیدم /که به پایان رسدم عمر و به پایان نرسانم

ز آذار گُردآفرید و هژیر/پر از درد بودند بُرنا و پیر

فلک در شگفتی ز عزم شماست/ملک آفرین‌گوی رزم شماست

چو سهراب را دید بر پشت زین/چنین گفت کای شاه ترکان چین

چو بر زین بپیچید گُردآفرید/یکی تیغ تیز از میان برکشید

آفت جان‌کاه دارد برگ و ساز اعتبار                          شمع از پهلوی چرب خویش دشمن داشته است

چند چون طاووس باشی محو بال خویشتن؟             زیر پای خود نبینی از جمال خویشتن

از درون خانه باشد دشمن من چون حباب                می‌کشم آزار دایم از هوای خویشتن

چرا شکایت از ابنای روزگار کنم؟                              که محنت همه از دست روزگار خود است