شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 16983

چشمۀ چشم من از سرو قدت یابد آب/ رشتۀ جان من از شمع رُخَت دارد تاب «۳»

ساقی مجلس بده! باده که خواهیم رفت/ ما به هوای لبش، در سر می چون حباب «۲»

چون تو را شمع صفت، با همه کس رویی هست/ من که پروانه‌ام ای شمع، ز من روی متاب «۱»

عود خشکم، آتش جانسوز می‌باید، مرا/ تا ز طیب جان، دماغ حاضران گردد رطیب «۲»

گَرَم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم / ز جام وصل مِی نوشم ز باغ عیش گل چینم

کسی به گردن مقصود دست حلقه کند /  که پیش تیر بلاها سپر تواند بود

دلا ز نور هدایت گر آگهی یابی / چو شمع خنده‌زنان ترک سر توانی کرد

عشق دُردانه است و من غواص و دریا میکده / سر فرو بردم در آنجا تا کجا سر بر کنم

روز وصل دوستداران یاد باد / یاد باد آن روزگاران یاد باد

نور تویی سور تویی دولت منصور تویی /  مرغ کُهِ طور تویی خسته به منقار مرا

بدان‌سان سوخت چون شمعم که بر من / صُراحی گریه و بربط فغان کرد

رسم عاشق‌کشی و شیوه شهرآشوبی /  جامه‌ای بود که بر قامت او دوخته بود

دو تشبیه گسترده وجود دارد ـ دو تشبیه فشرده اضافی موجود است.

یک تشبیه گسترده و یک تشبیه فشرده غیراضافی موجود است ـ دو تشبیه گسترده وجود دارد.

یک تشبیه گسترده و یک تشبیه فشرده اضافی وجود دارد ـ دو تشبیه فشرده غیراضافی وجود دارد.

دو تشبیه فشرده اضافی و یک تشبیه گسترده وجود دارد ـ دو تشبیه فشرده غیراضافی وجود دارد.