شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 15837

گفتا برو چو خاک تحمل کن ای فقیه / یا هرچه خوانده‌ای همه در زیر خاک کن

صنمی لشکریم غارت دل کرد و برفت / آه اگر عاطفت شاه نگیرد دستم

چو دریای خون شد همه دشت و راغ / جهان چون شب و تیغ‌ها چون چراغ

شبی چون شَبه روی شسته به قیر / نه بهرام پیدا نه کیوان نه تیر

یک

دو

سه

چهار

چون آینه جان نقش تو در دل بگرفته است / دل در سر زلف تو فرورفته چو شانه است

آن جام بلورین که ز می ‌خندان است / اشکی است که خون دل درو پنهان است

لذت داغ غمت بر دل ما باد حرام / اگر از جور غم عشق تو دادی طلبیم

چو بید بر سر ایمان خویش می‌لرزم / که دل به‌ دست کمان ابرویی است کافرکیش

 ای دل، صبور باش و مخور غم که عاقبت / این شام، صبح گردد و این شب، سحر شود

چو گوش چرخ و زمین و ستاره در کف توست / کجا روند همان‌جا که گفته‌ای که بیا

 تا گل روی تو دیدم همه گل‌ها خارند / تا تو را یار گرفتم، همه خلق اغیارند

 هر چه نتوانیم با خود برد از این عبرت‌سرا / هست تا فرصت، برون از خانه می‌ریزیم ما