شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 8209

چو سهراب را دید گرد آفرید / که برسان آتش همی بردمید

سرمست می عشق تو در جنت و دوزخ / از نار و نعیم ایمن و فارغ ز عذاب است

رخسارش آتش و دل بیچارگان سپند / لعل لبش می و جگر خستگان کباب

شوریده‌ای است زلف تو کز بند جسته است / خطّ تو آن نبات که از قند رسته است

چو آفتاب مِی از مشرق پیاله برآید / ز باغ عارض (چهره) ساقی هزار لاله برآید

نفس برآمد و کام از تو بر نمی‌آید / فغان که بخت من از خواب در نمی‌آید

دهان غنچه بدرّد نسیم باد صبا / لبان لعل تو وقتی که ابتسام (خنده) کنند

ای گوی حسن برده ز خوبان روزگار / مسکین کسی که در خم چوگان چو گو (گوی) بود