شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 5: خدا در فلسفه (1) | آزمون شماره 16753

ویلیام جیمز _  بحران معناداری 

داستایوفسکی _  بحران هدفمندی 

داستایوفسکی _  بحران معناداری 

ویلیام جیمز _  بحران هدفمندی 

هرجا که خوب تر و بهتر هست، خوب ترین و بهترین هم هست، پس حقیقتی هست که خوب ترین و بهترین است و او همان واقعیت الهی است.

باور خدا به زندگی معنا می دهد و ارزش های اخلاقی را به همراه می آورد؛ خدایی که مبدأ خیر و زیبایی و ناظر بر انسان باشد؛ پس باید او را باور داشت. 

نمی شود نظم و انتظامی بر جهان حاکم باشد، مگر این که موجودی جاودان و برتر از ماده در کار باشد؛ زیرا هرجا که نظمی وجود دارد، باید ناظمی هم باشد. 

انسان از حقیقت نامتناهی تصوری دارد؛ این تصور نمی تواند از خود انسان که متناهی است، باشد؛ پس از جانب وجودی نامتناهی به انسان داده شده است.