شرکت در آزمون آنلاین اقتصاد دهم - درس هشتم: رکود، بیکاری و فقر | آزمون شماره 36860

یکی از اهداف اصلی برنامه‌ریزی‌های اقتصادی در هر کشوری دستیابی به عدالت، کاهش انواع نابرابری مثل نابرابری در برخورداری از امکانات، کاهش فاصله‌ی دهک‌های درآمدی، نابود کردن فقر و تأمین حداقل رفاه اجتماعی برای عموم مردم است.

رفاه اجتماعی در پی تأمین حداقل نیازهای اساسی آحاد جمعیت کشور، برخورداری از سلامت در جسم و روح افراد جامعه، کاهش نابهنجاری‌های اجتماعی و … است.

مسکین در ادبیات اقتصادی وضعی بدتر از فقیر دارد. مسکین کسی است که حتی در صورت دسترسی به امکانات معیشتی، توانایی استفاده از آن‌ها را هم ندارد.

سطح حداقل معیشت از یک کشور به کشور دیگر یا از یک زمان به زمان دیگر یکسان است و این امر منعکس‌کننده‌ی یکسانی در نیازها است.

اشتغال كامل _ سياست اقتصادي «دولت‌ها» مي‌تواند، حركت جامعه به سمت «توسعه» را كُند سازد يا برعكس بر «سرعت» آن بيفزايد.

ثبات قيمت‌ها _ دولت‌ها براي دستيابي به «رشد و توسعه‌ي اقتصادي» بيش‌تر برنامه‌ريزي و سياست‌گذاري مي‌كنند و با اين هدف و آرمان به «عرصه‌ي اقتصادي» كشورها وارد مي‌شوند.

«رشد و توسعه‌ي اقتصادي» _ بررسي تجربه‌ي «توسعه» در كشورهاي در حال توسعه نشان مي‌دهد كه «دولت‌ها» در حركت اين‌گونه جوامع به سمت «توسعه‌يافتگي» تأثير به‌سزايي داشته‌اند.

بهبود وضع توزيع درآمد _ دستيابي به «توسعه‌ي اقتصادي» و طي مراحل پيشرفت مادي اين «كشورهاي در حال توسعه» به‌گونه‌اي كه به كاهش فاصله‌ي آن با «ممالك پيشرفته» منتهي شود، هدف مهمي است.

فقر مطلق منعکس‌کننده‌ی تفاوت در نیازهاست.

در هر سطحی از درآمد سرانه، هرچه توزیع درآمد در کشوری نسبت به کشور دیگر ناعادلانه‌تر باشد، نرخ فقر در آن کشور بیشتر است.

افرادی که درآمد آن‌ها از سطح حداقل معیشتی معین کم‌تر باشد زیر خط فقر قرار دارند.

مسکین در صورت دسترسی به امکانات معیشتی، توانایی استفاده از آن‌ها را هم ندارد.