شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 3815

گر طالب فيض حق به صدقی حافظ / سرچشمۀ آن ز ساقی کوثر پرس

جامی از گفتگو ببند زبان/ هیچ سودی ندیده چند زیان

گر فرّخی بمرد چرا عنصری نمرد؟/ پیری بماند دیر و جوانی برفت زود

ای سنایی وارهان خود را که نازیبا بود/ دایه را بر شیرخواره مهر مادر داشتن

پس خواجه احمد حسن از بلخ حرکت کرد و در راه هرچند با خواجه، پیل با عماري و استر با مهد بود، وي بر تختي مي‌نشست در صدر.

دیگر وقت صلح و مسالمت تا به احسن الوجوه کار چنان دست در هم دهد که خصم را مقام خوف و طمع باقی ماند.

آفتاب زرد را امیر به آب روان رسید؛ خوردني را خواني نهادند سخت نیکو؛ امیر فرمود تا خلعتي سخت نیکو و فاخر راست کردند تاش را؛ و دیگر شب را فرمان یافت

بر تخت نشست و بار داد بار دادنی سخت بشکوه؛ غلامان را بفرمود تا بزدند زدنی سخت و قباش پاره کردند؛ باید که از پادشاه و لشكر بترسند ترسيدنی تمام.

پس اسکندر مردی بوده است با طول و عرض و بانگ و برق و صاعقه؛ فکأنّه سحابه صیف عن قلیل تقشّع.

اعتقاد پارسیان اندر نوروز نخستین آن است که اول روزی است از زمانه و بدو فلک آغازید گشتن.

مشرفی داشت که تا بیرون بودی با ندیمان و انفاسش می‌شمردی و انها می‌کردی.

خیلتاش را و یک‌یک جای بدو نمودند قتلغ تگین و صاحب برید گرد همه سرای ما برآوردند.