شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 1037

از روی و رای خویش مه و آفتاب جوی / از قدر و بذل خویش سپهر و سحاب خواه

از لطف خود به جان مؤالف ثواب بخش‌ / وز قهر خود به جای مخالف عقاب خواه

اقبال و بخت و شوکت و فر هم‌عنان طلب/ تأیید و عون و فتح و ظفر هم‌رکاب خواه

بدخواه را ز چشمه رخشان تيغ خويش / سيراب ساز و چشمه عمرش سراب خواه

منگر که شه و میری بنگر که همی‌ میری / در زیر یکی توده رو «کم ترکوا» برخوان

طومار ندامت است طبع من / حرفی است هر آتشی ز طومارم

آتش است اين بانگ نای و نيست باد / هر كه اين آتش ندارد، نيست باد

چون رایت عشق آن جهانگیر / شد چون مه لیلی آسمانگیر

راز، رازی / برگ، مرگ / زینب، زینت / جان، جهان

شرک، مشرک / ره، راه / ثبت، ثابت / آرام، رام

پارسا، پارس / چنگ، جنگ / زمستان، مستان / ما، ماه

دام، مدام / رُستم، رَستم / باطل، باطن / سر، سرو

عجب نیست از خاک اگر گل شکفت / که چندین گل‌اندام در خاک خفت

مطربا وقت است تا آری به سوی چنگ چنگ/ بلکه میبایست نگذاری دمی از چنگ چنگ

 طريقی فرا پيش گير و رهی/ همی رو كه از قيد هستی رهی

نرگس افسونگرش آهو شده / مستی آهو برش آهو شده

راز، رازی/ برگ، مرگ/ زینب، زینت / جان، جهان

شرک، مشرک/ ره، راه/ ثبت، ثابت/ آرام، رام

پارسا، پارس / چنگ، جنگ/ زمستان، مستان/ ما، ماه

دام، مدام/ رُستم، رَستم/ باطل، باطن/ سر، سرو