شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 203

حسن تعلیل

جناس همسان

مجاز

موازنه

 ببردند و پوشید روشن برش / نهاد آن کلاه کیای بر سرش

هر آن وصفی که گویم بیش از آنی / یقین دانم که بی‌شک جانِ جانی

چنان سعی کن کز تو ماند چو شیر / چه باشی چو روبه به وامانده سیر؟

 تا که نبض از نام که گردد جهان / او بود مقصود جانش در جهان

 کنونت که چشم است اشکی ببار / زبان در دهان است عذری بیار

مرا ز انصاف یاران نیست یاری / تظلم کردنم زان نیست یارا

تو حاصل نکردی به کوشش بهشت/ خدا در تو خوی بهشتی بهشت

آن یار کز او خانه ما جای پری بود / سر تا قدمش چون پری از عیب بری بود

مرا به علت بیگانگی ز خویش مران / که دوستان وفادار بهتر از خویشند

این چه ژاژست این چه کفرست و فشار / پنبه‌ای اندر دهان خود فشار

ای مهر تو در دل‌ها وی مهر تو بر لب‌ها / وی شور تو در سرها وی سر تو در جان‌ها

مکن تا توانی دل خلق ریش / وگر می‌کنی می‌کنی بیخ خویش

ساقی به نور باده برافروز جام ما / مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما

چشم از آن روز که بَرکردم و رویت دیدم / به همین دیده سر دیدن اقوامم نیست

چو شد روز رستم بپوشد گبر / نگهبان تن کرد بر گبر ببر

دل من همی با تو مهر آورد/ همی آب شرمم به چهر آورد