شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19563

کمان را به زه کرد زود اشکبوس / تنی لرز لرزان و رخ سَندروس

همه تیغ و صاعد ز خون بود، لعل / خروشان دل خاک در زیر نعل

چون نازش به اسپ گران‌مایه دید / کمان را به زه کرد و اندر کشید

پیاده مرا زان فرستاده، طوس / که تا اسپ بستانم از اشکبوس

ضمیر دل نگشایم به کس مرا آن به / که روزگار غیور است و ناگهان گیرد

ای رستخیز ناگهان وی رحمت بی‌منتها / ای آتشی افروخته در بیشه اندیشه‌ها

چو فتنه مست شود ناگهان برآشوبند / چه چیز بند کند مست بی‌محابا را؟

ناگهان گردی بخیزد زان سوی محو فنا / که تو را وهمی نبوده زان طریق ماورا

نباشی بس ایمن به بازوی خویش / خورد گاو نادان ز پهلوی خویش

ظالم که کباب از جگر ریش خورد / چون درنگری ز پهلوی خویش خورد

ز دانش یافت قدری آن خردکیش / که شاهش داد جا در پهلوی خویش

بدخواه دولت تو ز پهلوی خویش خورد / هم‌چون سگی که بخورد استخوان خویش

همان به کزین زشت کردار، دل      بشویم کنم چاره دل‌گسل

گر نور عشق حق به دل و جانت اوفتد      بالله کز آفتاب فلک خوب‌تر شوی

وگر زمانه به گرگی دهد عنانش را     بر او ز بهر سلامت سلام باید کرد

منّت خدای را که به تیر خدایگان       من بنده بی‌گنه نشدم کشته رایگان