شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17370

نی پای آن که از سر کوست سفر کنم / نی دست آنکه دست به زلف تو در کنم 

نعرۀ رامشگران باشد ز ماهی تا به ماه / چون ز میدان باز گردی و در ایوان می خوری 

چِه سان مژگان آسایش به مژگان آشنا سازم؟ / به قصد خون من هر موی در کف خنجری دارد

ز دشمنان بستاند جهان به تیغ و قلم / به دوستان بسپارد جهان به دست و زبان

سه

دو

یک

چهار

حافظا چون غم و شادی جهان در گذر است / بهتر آن است که من خاطر خود خوش دارم

ز قدرت درگذر قدرت قضا راست / تو فرمانرانی و فرمان خدا راست

چون همه وضع جهان گذران در گذر است / مگذر از عالم شیدایی و شوریده‌سری

سرای خانه‌ی گیتی که خانه‌ی دودر است / در او اساس اقامت منه که رهگذر است

یا به تشویش و غصه راضی باش                          یا جگربند پیش زاغ بنه

 مشتاقی و صبوری از حد گذشت یارا                               گر تو شکیب داری طاقت نماند ما را

 اول اندیشه و آنگهی گفتار                                            پای بست آمده است و پس دیوار

 به بازوان توانا و قوّت سر دست                           خطاست، پنجه مسکین ناتوان بشکست