شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 30573

گر طالب فيض حق به صدقی حافظ / سرچشمۀ آن ز ساقی کوثر پرس

جامی از گفتگو ببند زبان/ هیچ سودی ندیده چند زیان

گر فرّخی بمرد چرا عنصری نمرد؟/ پیری بماند دیر و جوانی برفت زود

ای سنایی وارهان خود را که نازیبا بود/ دایه را بر شیرخواره مهر مادر داشتن

همه‌ی قضات بلخ و فقها و معدّلان و مزکّیان همه حاضر بودند.

و از نُدمای پادشاه هیچ‌کس محتشم‌تر و مقبول‌‌القول‌تر از او نبود که وی نبض امیر بگرفته بود.

پس دیگر روز نوشروان تافته شد از بهر آن خواب و پیش هیچ خلق آن خواب آشکار نکرد و بنگفت.

اندر طاعت و معصیت به هرحال که باشی از خدای ـ عزّ و جلّ ـ یاد همی‌کن و با پیران نیز مجالست کن.

هر ذرّه که در خاک زمینی بوده است / پیش از من و تو تاج و نگینی بوده است

پیامی فرستاد نزدیک شاه / که ای تاج تو برتر از چرخ ماه

چون تاج عشق بر سر توست ای مرید صدق/  سرمست می‌خرام به زیر لوای او

خاک پایش شو برای این نشان / تا شوی تاج سر گردن‌کشان