شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز | آزمون شماره 15789

توبه بر لب، سبحه بر کف، دل پر از شوق گناه / معصیت را خنده می‌آید ز استغفار ما

چرا نه مردم دانا چنان زید که به غم / چو سرش درد کند دشمنان دُژم گردند

هرچند که سر در سر دستان تو کردیم / با این همه دستان نتوان داد ز دستت

خلق را چون آفرید از لطف، خلاق جهان / داد گوش و چشم و لب، پا و سر و دست و زبان

الف، پ

ب، ت

الف، ت

ب، پ

چشم‌ها نه شگفت اگر شد پر ستاره بی‌رُخش / کاختران از غیبت خورشید گردند آشکار

 ناوک چشم تو در هر گوشه‌ای / هم‌چو من افتاده دارد صد قتیل

 مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو / یادم از کشته خویش آمد و هنگام درو

 بدان طوق و گوی آن مه مهرجوی / ز مه طوق برده ز خورشید گوی