شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 24125

چه گویم من از گردش روزگار/ ز ناپایداری این کج‌مدار

چه گیری سخت دنیا را که دارد/ کمال سستی و بی‌اعتباری

جهان را نیست هرگز استواری/ زمان را نیست جز بی‌اعتباری

به عزت مردن از بی‌اعتباری زیستن خوشتر/ چراغ روز را پروایی از کشتن نمی‌باشد

ب _ ت

الف _ ت

الف _ پ

ب _ پ

برو خواجه کوتاه کن دست آز / چه می‌بایدت ز آستین دراز (نکوهش طمع)

گنهکار اندیشناک از خدای / به از پارسای عبادت‌نمای (سرزنش ریاکاری)

گر به جای نانش اندر سفره بودی آفتاب / تا قیامت روز روشن کس ندیدی در جهان (بیان خسیس بودن فردی)

هر که نان از عمل خویش خورد / منّت حاتم طایی نبرد (تأکید بر کمک به نیازمندان)